Carta de Suso del Campo a su amiga Estela recientemente fallecida en Maceda...
O que este libre de pecado que tire a primeira pedra. O ser humán, a o largo da súa vida sofre en xeral tódolos avatares ¡Emocións que intrinsecamente levamos con nós dende que nacemos ata que morremos. O percorrer da vida non é fácil para ninguén. O amor, o desamor, o odio, a mentira, a enfermedad... Como animais sociais que somos, estamos obrigados a convivir xuntos de unha maneira ou de outra, e o longo da vida suceden avatares que obrigan a cambiar o guión da película. Isto é así, a vida non a inventei eu.
Isto todo ven a colación, de un suceso acontecido eiqui en Maceda, e que me gustaría que non fose de balde, e que sirva para mirarnos ós nosos adentros e preguntarnos porque temos que facer as vidas mais difíciles do que o son, porque as palabras, error, oportunidade, perdón, etc... non existen aínda no dicionario das nosas vidas, e cando acontece un suceso coma isto todos somos un pouco culpables. Para terminar; as linguas viperinas a ós que se creen xuíces das vidas dos demais, aos parasitos sociais, a os que se levantan a mañás e se miran a o espello e non ven nada, que tamén serán xulgados por as súas miserias, o meu mais sincero desprezo e indiferenza e, a TI ESTELA onde queira que estes un abrazo, o único pecado que tiveches foi o de facer felices a todos.
SUSO DEL CAMPO.